Η Βαρβάρα Φανίδη γράφει για το “καμπανάκι” που ήχησε στον Παναθηναϊκό, μετά την τρίτη ήττα σε τέσσερεις αγώνες στη Euroleague στις πρώτες μέρες του 2026, τα πράγματα που πρέπει να διορθωθούν άμεσα στη νοοτροπία της ομάδας, αλλά και τη δύσκολη συνέχεια, μιας και το “βάρος” του Final Four στο ΟΑΚΑ θέλει προσωπικότητες.
Στο ίδιο έργο θεατές ήταν ο Παναθηναϊκός στο Μόναχο, όπου έδωσε “φιλί ζωής” στη 17η Μπάγερν. Οι “πράσινοι”, για τρίτο παιχνίδι, από τα τέσσερα που έχει δώσει μέσα στο 2026 στη Euroleague, έδειξαν τη μεγαλύτερη αδυναμία τους στο κύριο σημείο του αγώνα, δηλαδή στην τελευταία περίοδο, όπου εκεί οι παίκτες “θόλωσαν” από την κούραση, τα σουτ δεν μπήκαν και χάρισαν στους Βαυαρούς μια σημαντική νίκη.
Η απουσία του Κέντριν Ναν μπορεί να αποτέλεσε σημαντική, μιας και ο Αμερικανός γκαρντ μπορεί να “ξεκλειδώνει” την επίθεση, αλλά το ρόστερ διαθέτει παίκτες με εμπειρία και προσωπικότητα, που μπορούν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.
Ο Εργκίν Αταμάν επέλεξε για μία ακόμα φορά κλειστό rotation στο β’ μέρος, με τους Όσμαν, Γκραντ, Ερνανγκόμεθ να παίζουν πάνω από 30 λεπτά και σε ένα ματς με μικρές διαφορές, ο αντίπαλος έχει το πλεονέκτημα.
Η ήττα στο Μόναχο ήρθε συνέχεια των κάκιστων ηττών με Ολυμπιακό και Αρμάνι στο ΟΑΚΑ, που έσβησαν τα μεγάλα διπλά σε Κωνσταντινούπολη, Παρίσι, Μαδρίτη και Κάουνας, και πλέον καλείται στα επόμενα παιχνίδια που ακολουθούν, αρχής γενομένης από το ματς της Τρίτης με τη Μπασκόνια στο ΟΑΚΑ και τη Μακάμπι εκτός έδρας να κάνει το δύο στα δύο στη “διαβολοβδομάδα”, προκειμένου να μη μπει σε περαιτέρω περιπέτειες.
Το “καμπανάκι” ήχησε
Αν κάτι γίνεται πλέον ξεκάθαρο, είναι πως ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι της σεζόν. Η ομάδα που μέχρι πριν λίγες εβδομάδες έδειχνε ικανή να σταθεί απέναντι σε κάθε αντίπαλο, να κερδίσει εκτός έδρας παιχνίδια υψηλής δυσκολίας και να χτίσει χαρακτήρα πρωταθλητισμού, μοιάζει ξαφνικά ευάλωτη, χωρίς καθαρό μυαλό και με εμφανή έλλειψη ενέργειας στα κρίσιμα σημεία. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο αγωνιστικό· είναι και ψυχολογικό.
Οι «πράσινοι» δείχνουν να κουβαλούν το βάρος των προσδοκιών, να λυγίζουν όταν το παιχνίδι πηγαίνει στην κόψη του ξυραφιού και να μην έχουν την απαιτούμενη ψυχραιμία για να διαχειριστούν τις λεπτομέρειες που κρίνουν τα αποτελέσματα στη Euroleague.
Δεν είναι τυχαία η καθίζηση στο τελευταίο δεκάλεπτο
Η εικόνα της τελευταίας περιόδου στο Μόναχο δεν ήταν τυχαία. Έχει προηγηθεί κάκιστη ήττα στο ΟΑΚΑ όπου ο Ολυμπιακός «έτρεξε» τον Παναθηναϊκό στο τέλος, αλλά στο δεύτερο παιχνίδι απέναντι στην Αρμάνι, όπου η ιταλική ομάδα εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία των γηπεδούχων να βρουν λύσεις όταν το παιχνίδι έγινε σκληρό.
Το μοτίβο επαναλαμβάνεται: ο Παναθηναϊκός μπαίνει καλά, έχει ρυθμό, βρίσκει σκορ, αλλά όσο το ματς πλησιάζει στην τελική ευθεία, η ενέργεια πέφτει, οι αποφάσεις γίνονται βεβιασμένες και η άμυνα χάνει τη συνοχή της. Αυτό δεν είναι απλώς θέμα τακτικής· είναι θέμα διαχείρισης.
Το “κλειστό” rotation “πλήγωσε” τον Αταμάν
Ο Αταμάν, γνωστός για την εμπιστοσύνη που δείχνει στους βασικούς του, επιμένει σε ένα rotation που δεν επιτρέπει ανάσες. Όταν τρεις παίκτες παίζουν πάνω από 30 λεπτά σε συνεχόμενα παιχνίδια υψηλής έντασης, είναι αναμενόμενο πως στο τέλος θα «σβήσουν». Η Euroleague δεν συγχωρεί τέτοιες επιλογές, ειδικά όταν απέναντί σου έχεις ομάδες που παλεύουν για την επιβίωσή τους και παίζουν χωρίς άγχος, όπως η Μπάγερν. Η γερμανική ομάδα δεν έκανε κάτι εξωπραγματικό, απλώς εκμεταλλεύτηκε την κόπωση και την έλλειψη καθαρού μυαλού του Παναθηναϊκού.
Το ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο η φυσική κατάσταση. Είναι και η έλλειψη ηγετικών στιγμών. Παίκτες όπως ο Σλούκας, ο Ναν, ο Όσμαν, ο Ερνανγκόμεθ, ακόμη και ο Γκραντ, έχουν την εμπειρία να πάρουν κρίσιμες αποφάσεις. Όμως στα τελευταία παιχνίδια μοιάζουν διστακτικοί, σαν να περιμένουν κάποιος άλλος να αναλάβει την ευθύνη.
Η απουσία του Ναν σίγουρα στερεί δημιουργία και προσωπική φάση, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για μια ομάδα που έχει χτιστεί για να πρωταγωνιστήσει.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Κωδικός… αντεπίθεσης
Η «διαβολοβδομάδα» που έρχεται δεν είναι απλώς μια ευκαιρία για βαθμολογική ανάκαμψη· είναι τεστ χαρακτήρα. Η Μπασκόνια στο ΟΑΚΑ είναι ομάδα που μπορεί να σε εκθέσει αν δεν μπεις με ενέργεια και συγκέντρωση. Η Μακάμπι, έστω και μακριά από το Τελ Αβίβ, παραμένει μια από τις πιο σκληρές ομάδες της διοργάνωσης. Αν ο Παναθηναϊκός δεν βγάλει αντίδραση τώρα, τότε το πρόβλημα θα γίνει βαθύτερο και θα αρχίσει να επηρεάζει και την αυτοπεποίθηση της ομάδας.
Το θετικό είναι πως η ποιότητα υπάρχει. Το ρόστερ είναι γεμάτο, οι λύσεις υπάρχουν, και η ομάδα έχει δείξει ότι μπορεί να παίξει μπάσκετ υψηλού επιπέδου. Αυτό που λείπει είναι η συνέπεια και η διαχείριση των κρίσιμων λεπτών. Ο Αταμάν καλείται να προσαρμοστεί, να ανοίξει το rotation, να δώσει ρόλο σε παίκτες που μπορούν να προσφέρουν ενέργεια και να αποφορτίσουν τους βασικούς. Αν δεν το κάνει, το ίδιο έργο θα συνεχίσει να παίζεται ξανά και ξανά.
Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε μια λεπτή ισορροπία. Από τη μία, έχει την ποιότητα να κάνει πορεία Final Four. Από την άλλη, αν συνεχίσει να χάνει παιχνίδια που ελέγχει για 30 λεπτά, κινδυνεύει να μπει σε μια δίνη αμφισβήτησης και πίεσης που δύσκολα ανατρέπεται. Τα επόμενα δύο παιχνίδια δεν θα κρίνουν τη σεζόν, αλλά θα δείξουν αν η ομάδα έχει τη νοοτροπία να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Το μόνο βέβαιο είναι πως το περιθώριο για άλλες «χαμένες» τέταρτες περιόδους έχει εξαντληθεί. Οι «πράσινοι» πρέπει να δείξουν ότι έμαθαν από τα λάθη τους και ότι μπορούν να διαχειριστούν την πίεση. Γιατί στη Euroleague, όπως και στη ζωή, οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά.