Η Βαρβάρα Φανίδη γράφει για την κακή ήττα από τη Φενέρμπαχτσε, αλλά και τον προκλιτικό πανηγυρισμό του Μπόλντγουϊν, που όμως μπορεί να φέρει ο turning point στον Επτάστερο για να το μεγάλο στόχο, που δεν είναι άλλος από το Final Four.
Ο Παναθηναϊκός είδε την τύχη να του γυρνά τη πλάτη. Με τη Ρεάλ Μαδρίτης την είχε με το μέρος του, αλλά κόντρα στη Φενέρμπαχτσε όχι. Το τρελό σουτ του Γουέιντ Μπόλντγουϊν σε νεκρό χρόνο χάρισε στους Πρωταθλητές Ευρώπης ένα μεγάλο διπλό, αλλά η εξέλιξη του μπορεί να φέρει το… turning point που λείπει από το Τριφύλλι.
Η προκλητική στάση που έκανε ο Αμερικανός γκαρντ, πατώντας πάνω στο logo των «πρασίνων», με προκλητικό βλέμμα προς την εξέδρα, έδειξε μια ασέβεια προς τον αντίπαλο.
Αυτή η εικόνα έβγαλε εκτός εαυτού τον Ματίας Λεσόρ, που έγινε έξαλλος και κινήθηκε με ορμή προς το μέρος του Αμερικανού γκαρντ και χρειάστηκε η παρέμβαση συμπαικτών του, ενώ ηρέμησε στην αγκαλιά της συζύγου του, για να αποφευχθεί γενικευμένη σύρραξη, μιας και για λίγα λεπτά άπαντες προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα.
Όμως αυτό το συμβάν, με δηλώσεις του Όσμαν και του Ερνανγκόμεθ μετά το τέλος του αγώνα, ίσως να πάτησε το απαραίτητο κουμπί του κινήτρου στους παίκτες και να αφύπνισε όλον τον Παναθηναϊκό.
Το μπάσκετ είναι παιχνίδι λεπτομερειών, αλλά και συναισθημάτων. Κάποιες φορές, ένα αποτέλεσμα δεν κρίνεται μόνο από ένα σουτ, αλλά από το τι αφήνει πίσω του. Η ήττα από τη Φενέρμπαχτσε ήταν οδυνηρή, όχι μόνο γιατί χάθηκε ένα ματς που ο Παναθηναϊκός είχε στα χέρια του, αλλά γιατί συνοδεύτηκε από μια εικόνα που άγγιξε τον εγωισμό της ομάδας.
Το πατημένο logo, το βλέμμα του Μπόλντγουϊν, η ένταση που ξέφυγε για λίγα δευτερόλεπτα, όλα αυτά δεν είναι απλώς στιγμές. Είναι σπίθες. Και οι σπίθες, όταν πέσουν στο κατάλληλο σημείο, μπορούν να ανάψουν φωτιά.
Ο Παναθηναϊκός φέτος έχει δείξει ότι διαθέτει ποιότητα, βάθος, ταλέντο και προπονητή που ξέρει να διαχειρίζεται καταστάσεις. Αυτό που δεν έχει δείξει με συνέπεια είναι το ένστικτο του «δολοφόνου». Εκείνο το κάτι παραπάνω που κάνει μια ομάδα όχι απλώς καλή, αλλά αδίστακτη. Η Ρεάλ το έχει. Η Φενέρ το έχει. Ο Ολυμπιακός το έχει χτίσει τα τελευταία χρόνια. Ο Παναθηναϊκός το ψάχνει. Και ίσως, μέσα από μια ήττα που πονάει, να βρήκε επιτέλους τον λόγο να το αποκτήσει.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η αντίδραση του Λεσόρ δεν ήταν απλώς μια έκρηξη θυμού. Ήταν η έκφραση μιας ομάδας που νιώθει ότι αδικείται, ότι δεν της αναγνωρίζεται ο σεβασμός που θεωρεί πως δικαιούται. Ο Γάλλος είναι παίκτης που λειτουργεί με το συναίσθημα, που ζει το παιχνίδι, που κουβαλάει την ενέργεια της εξέδρας στο παρκέ. Το ότι χρειάστηκε να τον συγκρατήσουν δεν είναι απαραίτητα κακό. Δείχνει ότι υπάρχει πάθος. Το ζητούμενο είναι αυτό το πάθος να μετατραπεί σε καύσιμο, όχι σε παρορμητικότητα.
Και εδώ μπαίνει το πραγματικό στοίχημα για τον Παναθηναϊκό: πώς θα αξιοποιήσει αυτή την ήττα. Θα την αφήσει να τον τραβήξει προς τα κάτω ή θα την χρησιμοποιήσει ως αφετηρία για να ανέβει επίπεδο; Οι δηλώσεις των Όσμαν και Ερνανγκόμεθ έδειξαν ότι μέσα στα αποδυτήρια υπάρχει συνειδητοποίηση. Υπάρχει η αίσθηση ότι κάτι πρέπει να αλλάξει — όχι στο παιχνίδι, αλλά στη νοοτροπία. Η ομάδα χρειάζεται να γίνει πιο σκληρή, πιο αλύγιστη, πιο αποφασισμένη να μην επιτρέπει σε κανέναν να την υποτιμά.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ήρθε το… turning point
Το turning point δεν έρχεται πάντα από μια μεγάλη νίκη. Συχνά έρχεται από μια ήττα που σε ταρακουνάει. Από μια στιγμή που σε κάνει να κοιτάξεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να πεις: «Ως εδώ». Ο Παναθηναϊκός έχει όλα τα εργαλεία για να κάνει πορεία πρωταθλητισμού. Αυτό που του λείπει είναι η σταθερή ψυχική ένταση.
Η αίσθηση ότι κάθε ματς είναι προσωπική υπόθεση. Ότι κάθε αντίπαλος που μπαίνει στο ΟΑΚΑ πρέπει να νιώθει πως παίζει σε εχθρικό έδαφος. Ότι κάθε διεκδίκηση ριμπάουντ, κάθε άμυνα, κάθε κατοχή είναι θέμα τιμής.
Η εικόνα του Μπόλντγουϊν πάνω στο logo μπορεί να γίνει η στιγμή που θα ενώσει την ομάδα. Μπορεί να γίνει το «κλικ» που θα μετατρέψει μια καλή σεζόν σε μεγάλη. Οι μεγάλες ομάδες δεν χτίζονται μόνο με ταλέντο. Χτίζονται με χαρακτήρα. Και ο χαρακτήρας φαίνεται όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά.
Αν ο Παναθηναϊκός καταφέρει να μετατρέψει την οργή σε ενέργεια, την απογοήτευση σε αποφασιστικότητα και την προσβολή σε κίνητρο, τότε αυτή η ήττα θα έχει μεγαλύτερη αξία από μια απλή νίκη. Θα έχει γίνει το σημείο καμπής που τόσο καιρό έψαχνε. Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι τίτλοι δεν κατακτώνται μόνο με συστήματα και τακτικές. Κατακτώνται με καρδιά.
Και ίσως, τελικά, ο Μπόλντγουϊν, χωρίς να το θέλει, να έκανε στον Παναθηναϊκό το μεγαλύτερο δώρο της χρονιάς.
Οι βοήθειες που θα δώσει ο Χέις-Ντέιβις
Άπαντες στον πράσινο οργανισμό περιμένουν την έλευση του Νάιτζελ Χέις Ντέιβις, μιας και είναι ο παίκτης που θα δώσει το στοιχείο που λείπει αυτή τη στιγμή στον Παναθηναϊκό. Τη σκληράδα στην άμυνα και το αξιόπιστο σουτ. Θα εναλλάσσεται με τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ στο «τέσσερα» αλλά και να παίζει μαζί του στις δύο θέσεις των φόργουορντ. Και τότε θα υπάρχει συνδυασμός αθλητικότητας και μεγέθους που θα αποτελεί μεγάλο όπλο.
Η προσθήκη του Χέις Ντέιβις δεν είναι απλώς μια ακόμη μεταγραφή· είναι η κίνηση που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες. Ο Παναθηναϊκός έχει ήδη χτίσει μια ομάδα με ποιότητα, αλλά του λείπει ένας παίκτης που να συνδυάζει ένταση, εμπειρία και σταθερότητα στα δύο άκρα του παρκέ. Ο Αμερικανός διαθέτει ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά. Μπορεί να μαρκάρει από γκαρντ μέχρι ψηλούς, να δώσει μάχες στο ριμπάουντ και να ανοίξει το γήπεδο με το σουτ του.
Παράλληλα, η συνύπαρξή του με τον Χουάντσο μπορεί να δημιουργήσει ένα από τα πιο ευέλικτα δίδυμα φόργουορντ στην Ευρώπη. Με δύο παίκτες που τρέχουν, παίζουν πάνω από τη στεφάνη και απειλούν από μακριά, ο Παναθηναϊκός θα αποκτήσει μια διάσταση που μέχρι τώρα έλειπε. Αν ο Χέις Ντέιβις προσαρμοστεί γρήγορα, το Τριφύλλι μπορεί να ανεβάσει επίπεδο και να γίνει ακόμη πιο απρόβλεπτο και επικίνδυνο.