Η Βαρβάρα Φανίδη γράφει για τη μίνι κρίση που έχει εισέλθει ο Παναθηναϊκός στην αυγή του 2026, που όχι μόνο δεν εκμεταλλεύθηκαν στο σπίτι τους, αλλά επέτρεψαν στους αντιπάλους να νιώθουν άνετα, το χάσιμο του μυαλού ορισμένων παικτών, αλλά και την ευθύνη του Εργκίν Αταμάν στο mind game.
Ο Παναθηναϊκός μπήκε σε… κρίση στις πρώτες μέρες του 2026. Οι ήττες με Ολυμπιακό και Αρμάνι στο ΟΑΚΑ έφεραν έντονη εσωστρέφεια στα πράσινα αποδυτήρια και πλέον κάθε παιχνίδι που ακολουθεί είναι σαν… τελικός.
Το θέμα δεν είναι τα χαμένα παιχνίδια, μιας και κανένας δεν έχει υπογράψει με την επιτυχία, αλλά ο τρόπος που έρχονται και αν στο ματς με τους Πειραιώτες το Τριφύλλι το έχασε από τα δικά του λάθη και την κακή νοοτροπία στην άμυνα, κόντρα στην ομάδα του Μιλάνου, έδειξε να μην είχε εμφανιστεί στο ματς. Από το πρώτο λεπτό έβλεπες τους περισσότερους παίκτες να είναι μακριά από τον καλό τους εαυτό και ουσιαστικά έβλεπες μια ομάδα βιαστική και φοβισμένη.
Ο φόβος κυριάρχησε και τους “έπνιξε”!
Μόνο για 8 λεπτά είδαμε τον Επτάστερο, με ξεκάθαρο πλάνο παιχνιδιού, στόχευση στη ρακέτα και πίεση στην άμυνα και γι’ αυτό και η διαφορά είχε φτάσει σε και διψήφια επίπεδα, αλλά αντί οι παίκτες του Αταμάν να… μασάνε σίδερα και να “καθαρίσουν” τον αγώνα, επέτρεψαν στον Μπρουκς να βλέπει το καλάθι σα… βαρέλι και τον Λορέντζο Μπράουν να “δίνει απαντήσεις” στον Τούρκο τεχνικό για τη λανθασμένη προσέγγιση που είχε την περσινή σεζόν, κάνοντας μάλιστα και season high με 17 πόντους!
Έτσι η ομιλία του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, την επομένη της ήττα από τον Ολυμπιακό, πήγε στο… βρόντο, μιας και οι περισσότεροι δεν κατάλαβαν το τι έλεγε και αρκετοί παίκτες όχι απλά δεν είχαν την αντίδραση που έπρεπε, αλλά τους έβλεπες φοβισμένους και μπερδεμένους μέσα στο παρκέ, μιας και τα περισσότερα από τα 17 λάθη που έγιναν ήταν επιπέδου… ερασιτεχνισμού. Αν κάποιοι παίκτες “πνίγηκαν” από το άγχος του “πρέπει” και δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν, τότε το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο.
Η κρίση έφερε… πλημμύρα!
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία του προβλήματος. Ο Παναθηναϊκός δεν δείχνει απλώς να χάνει παιχνίδια, αλλά να χάνει την ταυτότητά του. Μια ομάδα που πέρυσι στηρίχθηκε στην αυτοπεποίθηση, στη σκληράδα και στη νοοτροπία «εμείς θα επιβάλουμε το παιχνίδι μας», φέτος μοιάζει να περιμένει τι θα της συμβεί. Αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό καμπανάκι, ειδικά σε μια διοργάνωση όπως η Euroleague, όπου αν δεν είσαι πνευματικά έτοιμος, σε τιμωρούν αμείλικτα.
Οι ευθύνες δεν μπορούν να βαραίνουν μόνο τους παίκτες, αλλά δεν γίνεται και να κρυφτούν πίσω από το όνομα και το συμβόλαιό τους. Όταν βλέπεις τόσες κακές αποφάσεις, τόση βιασύνη και τόση έλλειψη συγκέντρωσης σε βασικά πράγματα, τότε μιλάμε για θέμα νοοτροπίας. Το μπάσκετ ξεκινά από το μυαλό και αυτή τη στιγμή το μυαλό των «πράσινων» δεν είναι καθαρό. Οι ηγέτες της ομάδας δεν βγήκαν μπροστά όταν έπρεπε και όσοι κλήθηκαν να πάρουν πρωτοβουλίες έμοιαζαν περισσότερο με παίκτες που φοβούνται το λάθος, παρά με παίκτες που θέλουν να κερδίσουν.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Οι ευθύνες του Ατάμαν μέσα στο παιχνίδι
Φυσικά, στο κάδρο μπαίνει και ο Εργκίν Αταμάν. Ένας προπονητής που έχει αποδείξει τι μπορεί να κάνει, αλλά αυτή την περίοδο δείχνει να ψάχνει απαντήσεις, όπου μετά το τέλος του αγώνα ανέλαβε την ευθύνη. Οι επιλογές του, τόσο σε επίπεδο rotation όσο και σε επίπεδο προσέγγισης των αγώνων, δεν έχουν δικαιωθεί. Ο Παναθηναϊκός δεν παίζει με συνέπεια αυτό που θέλει ο προπονητής του και αυτό είναι ξεκάθαρα θέμα επικοινωνίας και διαχείρισης. Όταν μια ομάδα μοιάζει μπερδεμένη στο παρκέ, συνήθως κάτι δεν περνά σωστά από τον πάγκο.
Η συνέχεια, ωστόσο, δεν αφήνει περιθώρια για εσωστρέφεια χωρίς πράξεις. Οι «τελικοί» που έρχονται δεν είναι επικοινωνιακό κλισέ, αλλά πραγματικότητα. Κάθε ήττα βαραίνει διπλά, όχι μόνο βαθμολογικά, αλλά και ψυχολογικά. Αν ο Παναθηναϊκός δεν βρει άμεσα αντίδραση, τότε το πρόβλημα θα γιγαντωθεί και θα χαθεί πολύτιμο έδαφος, όχι τόσο στη βαθμολογία, όσο στο μυαλό των παικτών.
Η κρίση, όμως, μπορεί να γίνει και ευκαιρία. Ευκαιρία για ξεκάθαρες κουβέντες, για ανάληψη ευθυνών και για επιστροφή στα βασικά: άμυνα, πειθαρχία και καθαρό μυαλό. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού έχει δει πολύ πιο δύσκολες στιγμές και ξέρει να στηρίζει, αλλά απαιτεί και αντίδραση. Το μπαλάκι είναι ξεκάθαρα μέσα στο παρκέ. Και πλέον, κανείς δεν έχει άλλοθι.
Χρόνος για δάκρυα δεν υπάρχουν, καθώς ακολουθεί η αναμέτρηση με τη Βίρτους Μπολόνια στο ΟΑΚΑ και το 0/3 στην έδρα του θα είναι τεράστιο πισωγύρισμα, καθώς όχι απλώς θα “σβήσει” τα τεράστια διπλά που πέτυχε σε Μαδρίτη, Κωνσταντινούπολη και Κάουνας, κόντρα σε Ρεάλ, Φενέρμπαχτσε και Ζαλγκίρις, αλλά θα χάσει και το βαθμολογικό αβαντάζ που έχει καταφέρει.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο Παναθηναϊκός διαθέτει ίσως από τα πιο ποιοτικά ρόστερ στη Euroleague (πιθανώς και το πιο πλήρες), αλλά πρέπει να υπάρχουν ξεκάθαροι ρόλοι μέσα στο παρκέ και να υπάρχει η απαιτούμενη επικοινωνία. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, μιας και άπαντες γνωρίζονται πολύ καλά μεταξύ τους και ο καθένας ξέρει το παιχνίδι του άλλου και ήδη είμαστε στον Ιανουάριο και όχι Οκτώβρη ή Νοέμβρη, που ακόμα έψαχναν πώς θα βγει το πλάνο στο παρκέ.
Αυτό το… ηλεκτροσόκ που έπαθε μέσα σε 5 μέρες στο ΟΑΚΑ ας λειτουργήσει στο μυαλό των παικτών του Τριφυλλιού ως μια αντίδραση, μιας και το πρόγραμμα που ακολουθεί βοηθάει για να μετριάσει την εικόνα, αλλιώς θα χάσει πολύτιμο έδαφος και εάν θέλει να έχει βλέψεις για το Final Four, τότε πρέπει να αλλάξει νοοτροπία.