Η συζήτηση γύρω από τον Γιώργο Μπαρτζώκα δεν αφορά πλέον μόνο το αγωνιστικό κομμάτι και τις επιτυχίες του στους πάγκους. Αφορά κυρίως μια σειρά συμπεριφορών που επανειλημμένα έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της επικαιρότητας και οι οποίες, σύμφωνα με πολλούς παράγοντες του χώρου, αντιμετωπίζονται με αδικαιολόγητη επιείκεια.
Το ερώτημα που τίθεται ολοένα και πιο έντονα είναι μέχρι πότε ο Γιώργος Μπαρτζώκας θα απολαμβάνει μια ιδιότυπη ασυλία για ενέργειες που, αν προέρχονταν από άλλους πρωταγωνιστές του ελληνικού μπάσκετ, πιθανότατα θα είχαν προκαλέσει διαφορετικές αντιδράσεις από τα αρμόδια όργανα.
Δεν είναι λίγες οι φορές που ο προπονητής του Ολυμπιακού έχει βρεθεί εντός του αγωνιστικού χώρου διαμαρτυρόμενος έντονα προς τους διαιτητές, ξεπερνώντας τα όρια μιας συνηθισμένης διαμαρτυρίας. Παράλληλα, κατά καιρούς έχουν καταγραφεί περιστατικά λεκτικών αντιπαραθέσεων με φιλάθλους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, δημιουργώντας εικόνες που μόνο θετικά δεν λειτουργούν για το άθλημα.
Την ίδια στιγμή, οι δημόσιες δηλώσεις του Γιώργου Μπαρτζώκα συχνά πυροδοτούν νέους κύκλους έντασης και αντιπαραθέσεων. Σε ένα ήδη πολωμένο περιβάλλον, οι τοποθετήσεις προσώπων με τόσο σημαντική επιρροή έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα και θα έπρεπε να συμβάλλουν στην αποκλιμάκωση, όχι στην περαιτέρω όξυνση του κλίματος.
Το ζήτημα δεν είναι προσωπικό ούτε αφορά την αδιαμφισβήτητη προπονητική του αξία. Το ζήτημα είναι αν οι ίδιοι κανόνες ισχύουν για όλους. Διότι όταν ένας κορυφαίος προπονητής εμφανίζεται να κινείται σταθερά στα όρια ή και πέρα από αυτά χωρίς ουσιαστικές συνέπειες, ενισχύεται η εντύπωση ότι υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Το ελληνικό μπάσκετ έχει ανάγκη από ισονομία, συνέπεια και σεβασμό στους θεσμούς. Και γι’ αυτό το ερώτημα παραμένει επίκαιρο, μέχρι πότε ο Γιώργος Μπαρτζώκας θα βρίσκεται στο απυρόβλητο για συμπεριφορές που προκαλούν συνεχώς συζητήσεις και αντιδράσεις;