Ο Παναθηναϊκός διαθέτει πλέον μια εξαιρετικά πλούσια επιθετική γραμμή, χαρίζοντας στον Τζέικομπ Νίστρουπ έναν από τους πιο ευχάριστους «πονοκεφάλους» που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας τεχνικός στη διάρκεια μιας σεζόν.
Ο Δανός προπονητής έχει στη διάθεσή του τους Λιβάι Γκαρσία, Ανδρέα Τετέι, Σίριλ Ντέσερς και Ελμίν Ραστόντερ, τέσσερις ποιοτικά διαφορετικές λύσεις για τη θέση του φορ, καθεμία με τα δικά της ξεχωριστά χαρακτηριστικά.
Αυτή η αφθονία επιλογών εντείνει, παράλληλα, τον ανταγωνισμό για μια θέση στο βασικό σχήμα. Ο Νίστρουπ καλείται να διαχειριστεί με σύνεση τον χρόνο συμμετοχής των παικτών, δεδομένου ότι οι υποχρεώσεις της ομάδας σε εγχώριο και ευρωπαϊκό επίπεδο θα διαδέχονται η μία την άλλη.
Ωστόσο, η ύπαρξη τεσσάρων αξιόπιστων επιθετικών δεν προσφέρει απλώς περισσότερες εναλλακτικές σε πρόσωπα. Επιτρέπει στον προπονητή του Παναθηναϊκού να δοκιμάζει διαφορετικές τακτικές προσεγγίσεις, ανάλογα με τον αντίπαλο και τις απαιτήσεις κάθε αναμέτρησης.
Μέσα σε αυτό το σκεπτικό, το σύστημα 4-4-2 παραμένει μια σκέψη στο μυαλό του Νίστρουπ. Δεν φαίνεται να αποτελεί την πρώτη του επιλογή προς το παρόν, όμως η ποιότητα και ο αριθμός των επιθετικών που έχει στη διάθεσή του διευκολύνουν σημαντικά την πιθανή εφαρμογή ενός σχήματος με δύο επιθετικούς.
Σε περίπτωση που ο Δανός τεχνικός επιλέξει αυτή την κατεύθυνση, το επόμενο ζητούμενο θα είναι να εντοπίσει ποιο δίδυμο επιθετικών λειτουργεί καλύτερα σε συνεργασία και προσφέρει την ισορροπία που έχει ανάγκη η ομάδα.
Η παρουσία των Λιβάι Γκαρσία, Ανδρέα Τετέι, Σίριλ Ντέσερς και Ελμίν Ραστόντερ ανοίγει το δρόμο για πολλαπλούς πιθανούς συνδυασμούς, δίνοντας πλέον στον Παναθηναϊκό τη δυνατότητα να ποικίλλει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο επιτίθεται.