Η Βαρβάρα Φανίδη γράφει για την εικόνα που παρουσίασε ο Παναθηναϊκός στη Μπολόνια και έκανε τη Βίρτους μία ταχύτητα πιο πάνω, με τα σέντερ των Ιταλών να κάνουν πάρτι, συνδέοντας την ήττα με εκείνη από τη Μπαρτσελόνα στο ΟΑΚΑ και με τα προβλήματα που επαναλαμβάνονται και αυτή τη στιγμή να δείχνουν άλυτα, με την ενίσχυση στο “5” να… φωνάζει.
Από κακό βράδυ σε τάση
Υπάρχουν ήττες που πονούν επειδή ο αντίπαλος ήταν καλύτερος και ήττες που εξοργίζουν επειδή τις είχες προβλέψει. Η 84-79 στη Μπολόνια ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Και όταν έρχεται ύστερα από την ήττα από τη Μπαρτσελόνα στο ΟΑΚΑ, παύει να είναι ένα κακό βράδυ και γίνεται τάση. Ο Παναθηναϊκός Aktor έπεσε για πρώτη φορά φέτος από την κορυφή της Euroleague, έγινε 8-4 και βλέπει μπροστά του τρία εκτός έδρας παιχνίδια στη σειρά, με πρώτο το Κάουνας της Πέμπτης, απέναντι σε μια Ζαλγκίρις που τον έπιασε στη βαθμολογία.
Ο οδηγός που αγνοήθηκε
Το πιο ενοχλητικό είναι ότι ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε περιγράψει δημόσια το σενάριο. Πριν από την αναχώρηση ζήτησε προσοχή σε τρία πράγματα, δηλαδή στο transition, στα επιθετικά ριμπάουντ και στην πίεση των Ιταλών, που οδηγεί σε λάθη. Οι «πράσινοι» έκαναν τα ακριβώς αντίθετα. Από τους 84 πόντους που δέχθηκαν, οι 19 ήρθαν από δεύτερες ευκαιρίες, οι 21 από δικά τους λάθη και άλλοι 10 από αιφνιδιασμούς. Πενήντα πόντοι, δηλαδή, από όσα ήταν γραμμένα στο πλάνο. Τα 10 από τα 13 λάθη μάλιστα έγιναν στο πρώτο ημίχρονο, και κάθε χαμένη μπάλα έδινε στη Βίρτους την αγαπημένη της δουλειά…να τρέξει.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Panathinaikos BC (@paobcgr)
Το ίδιο μοτίβο με τη Μπαρτσελόνα
Το ίδιο μοτίβο υπήρχε και απέναντι στη Μπαρτσελόνα. Για δεύτερο σερί παιχνίδι η ομάδα έφυγε με την αίσθηση ότι ήξερε τι έπρεπε να κάνει, αλλά στις κρίσιμες κατοχές απομακρύνθηκε από αυτό. Αυτό δεν είναι πρόβλημα γνώσης ούτε ταλέντου. Είναι πρόβλημα συγκέντρωσης και εκτέλεσης, και η φάση με το τζάμπολ στα 0,3 δευτερόλεπτα στη Μπολόνια το συμπύκνωσε με τον πιο σκληρό τρόπο. Όταν χάνεις τα απλά, δεν σε νικά ο αντίπαλος, σε νικάς εσύ.
Ο μύθος του σέντερ
Εδώ μπαίνει η μεγάλη συζήτηση. Χρειάζεται σέντερ; Τα νούμερα δίνουν εύκολα την απάντηση που θέλει ο κόσμος. Οι Ντιούφ και Ντιαρά έβγαλαν μαζί 30 πόντους και 16 ριμπάουντ, 10 εκ των οποίων επιθετικά, ενώ οι Λεσόρ και Μήτογλου τελείωσαν με 15 πόντους και 6 ριμπάουντ. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε το ρόστερ χρειάζεται ενίσχυση στη θέση «5», ειδικά αφού ο Φαλ δεν υπολογίζεται και ο Γιαμπουσέλε δεν δίνει όσα λείπουν εκεί. Όμως ο Λεσόρ δείχνει μακριά από τον γνωστό εαυτό του και ο Μήτογλου δεν έχει ακόμη κουμπώσει ως δεύτερος σέντερ. Αυτά λύνονται με ρόλους και δουλειά, όχι με ένα καινούριο όνομα.

Η επίθεση που στέρεψε
Το δεύτερο επιχείρημα είναι ότι ο Παναθηναϊκός δεν έχασε από την άμυνα. Δέχθηκε 0,86 πόντους ανά κατοχή, νούμερο καθόλου άσχημο για εκτός έδρας ματς, και έχασε επειδή έβαλε μόνο 79 πόντους, με 8/26 τρίποντα. Η μπάλα δεν κυκλοφορούσε, η ομάδα στηρίχθηκε στις εμπνεύσεις των γκαρντ, και οι δύο μεγάλοι της περιφέρειας δεν είχαν καλό βράδυ: ο Ναν έβαλε 18 πόντους με 7/17 σουτ και ο Φρανσίσκο 10 με 3/10, με 1/7 τρίποντα. Τα σχήματα έχουν επίσης ενδιαφέρον. Με Ναν και Σλούκα μαζί το Τριφύλλι ήταν +6, με Σλούκα και Μπαντό -10. Η ομάδα ακόμη ψάχνει ποιος παίζει με ποιον και σε ποιον ρόλο, και αυτή η αβεβαιότητα φαίνεται ιδιαίτερα στον Φρανσίσκο, που μοιάζει χαμένος ανάμεσα σε αυτό που ήταν και σε αυτό που του ζητείται.
Υπομονή, αλλά μέχρι πότε;
Υπάρχει και η άλλη πλευρά, που ζητά υπομονή. Είναι νωρίς, η σεζόν μόλις μπήκε στο δεύτερο τρίτο, ο Ομπράντοβιτς δουλεύει καθημερινά και με τόσες προσωπικότητες και τις πρόσφατες επιστροφές των Ναν και Σλούκα η χημεία θέλει χρόνο. Η αμυντική βάση υπάρχει, το ταλέντο είναι αδιαμφισβήτητο και κανείς δεν κατηγορεί τους παίκτες για αδιαφορία. Όσοι βρέθηκαν έξω από τα αποδυτήρια στην Paladozza, τα πρόσωπα των παικτών έδειχναν πραγματικό προβληματισμό. Αλλά η υπομονή είναι επιχείρημα για το πότε θα λυθεί το πρόβλημα, όχι για το αν υπάρχει. Και το πρόγραμμα δεν περιμένει. Μετά το Κάουνας έρχονται Βαλένθια και Κωνσταντινούπολη και, μετά, το πρώτο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.

Η σφυρίχτρα και η αιτία
Δεν θα κάνουμε την εύκολη κριτική στους διαιτητές, παρότι υπάρχει και αυτή. Σχολιαστές επισήμαναν ότι ο Ζαμοϊσκι πήρε στα χέρια του τις κρίσιμες αποφάσεις του ματς και τις έκρινε όλες υπέρ της Βίρτους, ειδικά δύο φάουλ του Γιαμπουσέλε σε νεκρό χρόνο και την τεχνική ποινή στον πάγκο. Μπορεί. Όμως ένα ματς όπου δίνεις 17 επιθετικά ριμπάουντ και 21 πόντους από λάθη δεν χάνεται από ένα σφύριγμα. Η σφυρίχτρα ήταν η αφορμή, η αιτία ήταν δική τους.
Πρώτα η συνοχή, μετά η προσθήκη
Ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται μόνο έναν ψηλό, χρειάζεται ταυτότητα. Οι τελευταίες εβδομάδες δείχνουν τα ίδια προβλήματα με διαφορετικό αντίπαλο. Ριμπάουντ, εύκολα λάθη, στατική επίθεση, κακές επιλογές στις κρίσιμες κατοχές. Όταν η αιτία μένει σταθερή και ο αντίπαλος αλλάζει, το ζήτημα δεν είναι ο αντίπαλος. Μια μεταγραφή στο «5» θα βοηθήσει, και ίσως πρέπει να κινηθεί νωρίτερα απ’ όσο θέλει ο προπονητής, αλλά ένας νέος παίκτης που θα μπει σε ομάδα χωρίς καθαρούς ρόλους απλώς θα μπει στην ίδια σύγχυση. Πρώτα η συνοχή, μετά η προσθήκη.
Το τεστ του Κάουνας
Το επόμενο τεστ δεν αφήνει περιθώρια. Στο Κάουνας, με τον Κάρσεν Έντουαρντς σε φόρμα και τον Βαλαντσιούνας στη ρακέτα, κάθε φθηνή απώλεια και κάθε χαμένο μπλοκ άουτ θα δώσουν στη Ζαλγκίρις ακριβώς το παιχνίδι που θέλει. Το παιχνίδι στη Μπολόνια μπορεί είναι το ζωντανό παράδειγμα να για όσα δεν πρέπει να επαναληφθούν. Το ζήτημα είναι αν οι παίκτες θα τον διαβάσουν σε λιγότερο από 48 ώρες.
Ο Παναθηναϊκός έχει ακόμη τα πάντα στα χέρια του. Παραμένει ψηλά στη βαθμολογία και ελέγχει τη μοίρα του. Αυτό είναι και το χειρότερο και το καλύτερο νέο. Το χειρότερο, γιατί δεν υπάρχουν άλλοθι. Το καλύτερο, γιατί όσα φταίνε φαίνονται καθαρά, και ό,τι φαίνεται καθαρά μπορεί να διορθωθεί.